Suskunlar

''Başlangıçta sükût var idi. ve her yer karanlık idi. ve yaradan yegâh makamında terennüm eyledi. ve bu ışıltılı nağme ile etraf nûr oldu. ve nağme boşlukta yankılanıp geri döndü. ve yaradan, bu yegâh nağmenin güzel olduğunu gördü. ve akşam oldu, ve sabah oldu, birinci gün.

Ve yaradan dügâh makamında terennüm etti. ve suların ortasında bir azîm kubbe peydâ oldu. ve kubbe tâ arşa kadar yükseldi. ve nağme, işte bu kubbede yankılanıp geri döndü. ve yaradan bu dügâh nağmenin güzel olduğunu gördü. ve akşam oldu, ve sabah oldu, ikinci gün.

Ve yaradan segâh makamında terennüm etti. nağme çöllerde ve enginlerde yankılanıp geri döndü. ve yaradan bu segâh nağmenin güzel olduğunu gördü. ve terennüme devam etti. nağme ile mest olan toprak, ot ve tohum veren sebze ve meyve veren ağaçlar hasıl etti. ve akşam oldu, ve sabah oldu, üçüncü gün.

Ve yaradan çargâh makamında terennüm etti. ve bu nağme, vecde gelip ışıl ışıl ışıldayan yıldızların ve kendisiyle, yaradan’ın hem gündüz’e hâkim olduğu güneş ve hem de geceye hâkim olduğu kamer’in bulunduğu göklerde yankılanıp geri döndü. ve yaradan çargâh nağmenin güzel olduğunu gördü. ve akşam oldu, ve sabah oldu, dördüncü gün.

Ve yaradan pençgâh makamında terennüm etti. ve bu nağme, envaî çeşit deniz canavarlarıyla ve türlü türlü canlı mahlûkatla kaynayan deniz dibinde ve çeşit çeşit kanatlı kuşla dolu semâda yankılanıp geri döndü. ve yaradan bu pençgâh nağmenin güzel olduğunu gördü. ve akşam oldu, ve sabah oldu, beşinci gün.

Ve yaradan şeşgâh makamında terennüm etti ve gelecek olan yankıya kulak kabarttı. ancak bu kez, nağme yankılanmadı. bununla birlikte yaradan baktı ki, uzaklarda bir yerden aynı makamda bir âvâz gelir, hemen tanıdı: cins cins canlı mahlûkatın ve yürüyenlerin ve sürünenlerin ve denizdeki balıkların, göklerdeki kuşların ve her şeyin hâkimi ilan edip mübârek kıldığı insan’ın sesiydi bu. yaradan bu sesin pek o kadar çirkin olmadığını gördü. ve akşam oldu, ve sabah oldu, altıncı gün.

Ve yaradan heftgâh makamında es eyleyip, sustu. çünkü sesini yer ile gök arasındakilere işte böyle duyurmuştu. ve yaradan, yedinci günü mübârek kılıp takdîs eyledi ve dinlendi.

Ve yaradan, yerin toprağından adam yaptı ve onun burnuna, makamı gizli bir nağme üfledi. adam bu nağmenin güzel olduğunu gördü. çünkü adam artık yaşıyordu ve onu yaşatan bu nefes idi. ancak adam ve onun sol kaburga kemiği, meyveyi ısırıp yasağı çiğneyince, kendilerini diri kılan bu nağmeyi unuttular ve aden’den kovuldular. ne var ki âdemoğulları; hâbil ve kabil’den hazreti idris’e, hûd peygamber’den firâvun kâbus bin muslap’a, süleyman aleyhisselam’dan iskender zülkarneyn’e, melik tubbâ rıdvanüllâhi aleyh’ten âhirzaman peygamberi hazreti muhammed sallallâhü aleyhi ve selem efendimiz’e kadar bütün devirlerde; tamburdan santurdan yongardan, davuldan kavala miskala kadar türlü türlü musikî aletiyle; bu nağmeyi keşif yahut peydâ etmek için yırtınıp didindiler. hattâ sokrat ve bukrat, bu esrarengiz nağmenin bir güftesi olduğunu da söylemişti. bu âlimlere göre güfte, “lazare, deuro ekso!” idi. ibn-i uzluk ise bu nağmenin hem makamının hem de güftesinin kürdî olduğunu söyledi: “lazar, were devre!” ibni uzluk aynı zamanda, makamı kürdî olduğuna göre, nağmenin karar perdesinin dügâh olması gerektiğini de ileri sürmüştü.

Ne var ki, her şeyi bilmek için, belki hiçbir şey bilmemek gerektiğinden, âdemoğullarından bazıları, bildikleri her şeyi unutmaya hayatlarını adadı. çünkü onlara göre, ancak hiçbir şey bilmeyen bir mâsum, gördüğü anda o’nu tanıyabilirdi. bunun için belki de, ölmeden önce ölmek gerekiyordu. ölmek aslında, içindeki şarabı tamamen döküp billûr kadehi boşaltmak gibi, her şeyi ebedîyen unutmak ve artık hiçbir şey bilmemek demekti. nasıl ki ancak boş bir kadeh isâ’nın kanıyla doluyorsa, aynı şekilde sadece her şeyi unutan bir gönül ilâhi esintiyle dolardı. *

İhsan Oktay Anar - Suskunlar romanı...

Dalgın ve Ötesiz

Dalgin ve ötesiz berisiz
Ve de tanimaksizin
Yuzuyorum ölü denizinde
Kendi varligimin.
Suyu hissettigimden
Hissediyorum sikintiyi...
Goruyorum seni, ey calkanti,
Hayat-huzursuzluk...
Bana has yelkenler ki...
Çark etmis dümeni...
insan sureti gibi soguk
Yildizli bir gökyüzü.

Başlangıç

Sadece bi deneme için başladım. Ben bir grafik tasarımcıyım. Sadece calıştığım şirkette sosyal medya yönetici olarak görev yaptığım için butun denemelerimi bu blogta yapmaya karar verdiğim için açmış bulunmaktayım. Umarım başarılı olurum. Bana bol şanslar. :))))